Miguel de Unamuno

Unamuno çağdaş öykü ve roman kişilerini “ipleri başkalarının elinde hareket eden, sokaklarda ya da alanlarda öğrendikleri tümceleri gramofon gibi yineleyen giyinik mankenler” olarak niteler. Manzara betimlemeleriyle, olaylarla, insanoğluna özgü tutkularla okuru yormak istemez. Unamuno’ya göre makineleşme insanı kişiliksizleştirmiştir, teknolojinin girmediği bir evren arar; uygarlığa karşıdır. İç konuşmaları James Joyce’dan daha önce kullanmıştır. Kimi zaman da kişiler, yazar ve okuyucu karşılıklı konuşur ve tartışırlar. Unamuno roman bilimselliği ile alay eder, yazınsal yapıtların yazarın belli başlı önsezilerini açıklamak için birer araç olduklarını ileri sürer. Kimi yapıtlarında ölümsüzlük özlemi ağır basar, kimi zaman Tanrı’ya başkaldırır, kimi zaman da yazgıya boyun eğer. Tüm eserlerinde zengin ve özenli bir dil kullanır; kaba, çirkin sözcükleri ancak deli dolu kişilerine söyleterek kusursuz bir denge tutturmuştur.

Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları olarak Yıldız Ersoy Canpolat’ın eşsiz çevirileriyle Sis, Tula Teyze ve Abel Sánchez’in ardından Unamuno’nun bütün eserlerini yayınlamaya Üç Örnek Öykü ve Bir Önsöz’le devam ediyoruz.