Bir Leyleğin Anıları

Leylekler kasabaya her zamankinden erken göç etti. Yuvalarını onarmaları, yumurtlamaları, kuluçkaya yatmaları gerekiyordu. Ama leylekler, yuvalarına giderken karşılarına çıkan elektrik telleri nedeniyle büyük tehlike altındaydı. Derken iki çocuk çıkageldi ve leyleklerin yaşamını değiştirecek umut dolu günler başladı. İletişim kurmanın, yardımlaşmanın önemini anlatan bu hikâyeyi okurken leyleklerin yaşamına dair ilginç bilgiler de edineceksiniz.

Kitaptan;

Kasabada ilk gün

Bu yıl sıcak ülkelerden her zamankinden biraz erken göç ettik. Aslında gelmemize daha vardı. Ama artık kışı geçirdiğimiz yerler iyice ısınmaya başladı. Oraların sıcağı buraların sıcağına pek benzemiyor, çok kavurucu oluyor. Arkadaşlarla karar verdik, çıktık geldik işte.

Doğrusu epey de sıkıntılı bir yolculuk geçirdik. Kolay mı onca yolu onca zaman uçarak gelmek… Yolculuğumuz neredeyse beş haftayı buldu. Bazen yorulup, bazen acıkıp dinlendiğimizde yiyecek bulamadığımız günlerimiz oldu. Yollarda şiddetli rüzgârlara, yağmurlara yakalandık. Neyse ki bizler kanat çırparak değil, süzülerek uçtuğumuz için fazlaca güce gereksinim duymuyoruz da pek açlık hissetmiyoruz. Yollarda biraz dinlenip avlandıktan sonra, bir süre yemeden uçabiliyoruz. Kanatlarını çırparak uçmak zorunda kalan diğer göçmen kuşların işi çok zor olmalı.

Uçarken ben bir ara biraz rahatsızlandım ve gerilerde kaldım. Doğrusu korkmadım desem yalan olur. Sürüyü kaybedince yolculuk çekilmez oluyor. Oysa sürü içinde uçmak eğlenceli. O an hiçbir yorgunluk hissetmiyoruz. Ama sürüden geride kalınca, diğer arkadaşlara yetişebilmek için daha hızlı uçtuğumuzdan epey yoruluyoruz…

İletişim kurmanın, yardımlaşmanın önemini anlatan bu hikâyeyi okuyan çocuklar leyleklerin yaşamına dair ilginç bilgiler de edinecekler.